ერთ დღსაც აღმოაჩენ რომ უნდა დასვა კითხვა და გასცე პასუხი... ვიღაცას ატკენ ამ პასუხით, ვიღაცას... არა , მაინც ატკენ....
რა ურჩევნიათ ადამიანებს?! ტკივილი, თუ არაფრით მოტანილი სიმშვიდე?!....
ვიღცისთვის მოჩვენებითი , ვიღცისთვის.... უპრო სწორად შენთვის ნამდვილი... შენთვის ან ჩემთვის, ან ჩვენთვის :)
იმ წუთას როცა გინდა მოისმინო ის რაც არ გესმის და უცებ ყურს მოკრავ ... სიმშვიდეა ხო?
რაღაც ზემოთ ( ;) )  წყდება.. რაღაცას ჩვენ ვწყვეტთ...
ამ "სიბერეში " წერა დავიწყე, მაგრამ ცნობილმა ქართველმა ტენორმა ჩემს ასაკში დაიწყო სიმღერა :))) არა არ ვედრები, ეგეთი " ნაგლიც " არ ვარ ... უბრალოდ აზრი მომივიდა და ეს აზრი ფურცელზე, უფრო სწორად მონიტორზე გადავიტანე... იმიტომ რომ , ბავშვობაში ჩემ აზრებს ვინახავდიხოლმე (თუმცა ეს უკვე ვთქვი )  ალბათ უაზროს, მაგრამ აზრიანს....არ მინდა ჩემზე... მე ისედაც ყველა მიცნობთ... ყველა რა?! ჩემები... ხო მიცნობთ? :)
ვიღაცას სუსტი ვგონივარ, ვიღცას ძლიერი .... მაგრამ ეს სისუსტე დიდი ძალაა... აბა შეძელით და იყავით სუსტები ... ან გამოგივათ ან არა ..
არ მეამაყება, მრცხვენია.... მაგრამ აღიარებაც ხომ დიდი ძალაა, ან დიდი სისუსტე... საკუთარ თავში ვერ იტევ "მოზღვავებულ ენერგიას " და გარშემომყოფებს ახვევ თავს....
რა მირჩევნია მე? დღევანდელი კვერცხი თუ ხვალინდელი ქათამი? :)))))))
დრო წაგართვით ამის კითხვაში? მერედა ვინ გაძალებდათ ?!